برندسازی و یا برندینگ (Branding) یعنی ایجاد تفاوت منحصر بفردی که برای مشتریان، کارکنان و مدیران سازمان اهمیت زیادی دارد. در اختیار داشتن یک برند تجاری قوی باعث میشود هزینههای یک سازمان به علت جلوگیری از سرمایهگذاریهای نامناسب و بیهدف به صورت چشمگیری کاهش پیدا کنند.
برندسازی به انواع مختلفی مانند برندسازی مشارکتی، دیجیتال، شخصی، علّی و کشوری تقسیم میشود:
برندسازی مشارکتی (Co-Branding): برند سازی مشارکتی از طریق همکاری و مشارکت با برندهای قدیمی، بزرگ و معروف به هدف خود میرسد.
برندسازی دیجیتال: امروزه این نوع از برندسازی، مهمترین نوع میباشد. طراحی وبسایتها، شبکههای اجتماعی، بهینه سازی موتور جستجو از جمله عواملی هستند که به ما کمک میکنند. البته طراحی وبسایت باید اصولی و درست باشد و تمامی موارد برای جذب مخاطب در آن رعایت شده باشد تا موتور جستجو بهراحتی ما را شناسایی کند.
برندسازی شخصی (Personal Branding): در این نوع برند سازی سازمانها از یک بازیگر، خواننده و یا یک فوتبالیست مشهور برای جذب مخاطب استفاده میکنند زیرا مخاطبان زیادی بهدلیل حضور آن افراد سرشناس، به سمت آن برند میروند در نتیجه سازمان به هدف خود که جذب مخاطب است میرسد.
برندسازی علّی: این نوع برندسازی برای مؤسساتی است که اعمال خیرخواهانه انجام میدهند مثل: مؤسسه محک.
برندسازی کشوری: در این نوع برندسازی، نام کشور را در زمنیهی خاصی برند میکنند. یعنی آن کشور را با ویژگی برتری که دارد معروف میکنند تا مردم جهان آن کشور را بشناسند که این کار باعث جذب توریست میشود. مثل ایران که مردم تمام جهان آن را با بناهای تاریخی آن میشناسند.
ارسال دیدگاه